Recap No. 4 door Femke van Kessel [Nederlands]

Photo by Nils Laengner

Dag 1

Dinsdag 15 juni om 8.47 stond ik klaar voor de start van de 4e editie van de #bikepackingtaunus na een gezellig avondje met andere deelnemers. Lichtelijk gespannen maar vol goede moed, klaar om 1000km met minimaal 17.000hm te overbruggen door de Taunus regio. De weersvoorspellingen waren kort en krachtig: heet! 🌞🌞

De eerste dag heeft gelijk veel afwisseling: steden, zandstukken, dorpen, bossen en wijngaarden. De zon schijnt hard en binnen no-time ben ik zeiknat van het zweet. Het is zaak om (letterlijk) rustig en cool te blijven, niet gek laten maken door alle snelle mannen die me voorbij fietsen. De finish is nog ver 😉.

Photo by Nils Laengner

Het fietsen gaat lekker, het eten lukt, en er zijn genoeg plekken om water bij te vullen. De hitte heeft wel impact op het lichaam en ik ben blij als het ‘s avonds langzaam afkoelt. Om 19:00 eet ik even een broodje en fiets ik door tot 23:00. Het laatste stukje in het donker is pittig (tuurlijk heb ik dan een steilere klim met modder en keien) en ik ben blij als ik bij een hutje aankom. Als ik in m’n slaapzak lig arriveren nog een paar andere rijders en niet veel later ben ik diep ik slaap.

Fietstijd: 12u36
Afstand: 205km
Gemiddelde: 16.28 km/u
Hoogtemeters: 3976m

Dag 2

Als ik iets voor 5u wakker word kleurt de lucht al in alle pastelkleuren. Ik pak zachtjes mijn spullen om de andere fietsers niet te wekken en spring op de fiets.

Het is magisch om op dit tijdstip rond te fietsen, de temperatuur is aangenaam en de zon kleurt het bos in een mooie gloed. Rond 9u duik ik een supermarkt in voor een echt ontbijt en na een goede stop kan ik er weer tegenaan.

Gisteren kwam ik nog vele deelnemers tegen en trof ik de crew een aantal keer. Vandaag zie ik weinig mensen. Soms zie ik een fiets bij een café staan, of tref ik nog net iemand bij de supermarkt.

Ik was huiverig hoe ik me vandaag zou voelen, maar ik voel me goed, fysiek en mentaal sterk en ben nog gretig. Als ik halverwege op de tracker page kijk zie ik dat ik ook een grote sprong heb gemaakt t.o.v. de andere deelnemers. Zo’n eerste dag is dus geen goede weergave van de werkelijkheid.

De dag is warm, maar op het heetst van de dag fiets ik door de bossen waardoor het beter voelt dan gisteren. Er is een pittig momentje in de namiddag als ik anderhalf uur door de wijngaarden fiets maar de vele mooie gebouwen en burchten maken veel goed. Om 19.00 schuif ik een pasta naar binnen en stap ik op de fiets voor de laatste kilometers. Na een solide blok van 4u fietsen arriveer ik 23.00 bij een hut, net voor Schlossborn. Ik voel me niet helemaal op m’n gemak; er hangen jassen bij de deur, in het kabbelende water naast de hut hoor ik ‘stemmen’ en er staan werktuigen iets verderop. Niemand reageert als ik klop of roep dus ik duik snel m’n slaapzak in en maak me klaar voor wat uurtjes slaap. Net voor ik in slaap val passeert een andere fietser maar niet veel later ben ik in dromenland.

Fietstijd: 15u00
Afstand: 239km
Gemiddelde: 15.96 km/u
Hoogtemeters: 4114 m

Dag 3

Ik slaap heel onrustige en als de wekker gaat word ik moeizaam wakker. Het ‘ontbijt’ krijg ik eigenlijk niet weg en na een uur neem ik maar een gelletje. Ik moet energie binnenkrijgen maar als ik aan eten denk moet ik bijna overgeven. Dit is niet mijn dag.

Als ik door een dorp fiets besluit ik een lange pauze te nemen bij een bakker. Hopelijk lukt het nu om te eten. De helft krijg ik niet op maar het gaat al beter dan bij het opstaan.
Niet veel later kom ik bij het checkpoint op 500km waar ik weer de tijd neem om wat te eten. Het is al warm, en de voorspelling is dat dit de heetste dag gaat worden.

Eten blijft heel de dag een probleem en ook begin ik langzaam mijn zitvlak en nek/schouder te voelen. De hitte is intens en sloopt m’n lichaam.
De route is vandaag erg afwisselend; lange rechte (asfalt) stukken langs het water afgewisseld met toffe (soms technische) singletracks door het bos.

Voor het eerst fiets ik wat stukken met een andere deelnemer (@reimchenartur) en hoewel de afleiding fijn is geeft het ook een andere dynamiek die energie vraagt. Hij stopt vaker (bij waterpunten) maar fiets weer harder dan ik.

Als ik rond 18u30 langs een restaurant fiets knijp ik in de remmen. Ik moet eten en hopelijk lukt dit met een pauze. Ik ben iets te enthousiast met bestellen maar het meeste weet ik op te eten terwijl ik op een grote tv 2e helft BelgiĂ«-Denemarken kijk. Als ik me weer beter voel spring ik op de fiets voor het laatste stuk. Ik heb een hutje op de route gevonden en ik zal daar rond 22u00 zijn. Iets vroeger dan normaal maar met zo’n pittige dag gun ik dat mezelf.

In de schemer kom ik aan en het hutje stelt niet teleur. Hartstikke ruim, schoon en heel stil. Ik neem alle tijd om mezelf te wassen, iets te eten en m’n tanden te poetsen voor ik onder de slaapzak kruip. Ik heb zo’n vermoeden dat slapen hier geen probleem gaat worden.

Net voordat ik in slaap val hoor ik weer een fietser aankomen. Verrek, daar passeert @reimchenartur mij weer!

Fietstijd: 13u33
Afstand: 208km
Gemiddelde snelheid: 15.38 km/u
Hoogtemeters: 3572

Dag 4

Na een goede nacht slaap ben ik klaar voor dag 4. Ik voel me beter, het eten gaat beter en de kilometers beginnen serieus af te tellen. Ik heb een waanzinnige zonsopgang en ik geniet van het fietsen. Ja serieus, dat kan nog steeds na dik 650 kilometer. Ik heb het voornemen om een flinke dag te maken, hopelijk lukken de 15 fietsuren.

Hoewel, bij het eerste beste dorp/stad (waar ik snel langs de wegafsluiting en wat bouwvakkers glip) zoek ik een bakker. Ik merk de vermoeidheid; keuzes maken gaat traag en ik begin tegen mezelf te praten om focus te houden. Ik mag bij de bakker binnen zitten en neem het ervan met koffie, yoghurtje en broodjes.

‘s Middags begint de lucht te betrekken en hoor ik het rommelen. Andere rijders melden (verkoelende) regen maar ik moet het doen met een nog hogere luchtvochtigheid, klamme hitte en een paar ferme klappen donder.

Ik krijg bemoedigende berichtjes van vrienden en die vrolijken me op. Vandaag kom ik niemand tegen maar als ik op de tracker kijkt rijdt @reimchenartur nooit ver voor me.

Na een goede pizza-pauze zie ik in de avond dat hij maar 2 km voor me rijdt. Ik zou zijn achterlicht bijna moeten zien! Ik begin te twijfelen.. De nacht doortrekken en rond 6 / 7u in de ochtend finishen of doorgassen naar een hut die ik op de kaart heb gevonden. Ik beslis om tot de hut te fietsen (al veel verder dan ik had verwacht te komen) en daar te beslissen.

Als ik om 23.00 bij de hut kom vind ik het wel prima. Mijn matje past net tussen de bank + voetsteun maar dat is voldoende. Terwijl ik dit allemaal sta te bedenken (zoals gezegd, dat gaat niet meer zo snel 🙈) hoor ik aan de andere kant van de weg een groep zwijnen 🐗 naar hartelust wroeten, snuiven en gillen naar elkaar. Heb ik weer 😂.
Gelukkig gaan ze niet veel later weg en als ik net lig begint het te hozen en serieus te onweren. Nu ben ik helemaal blij met mijn keuze.

Met beperkt internet zie ik Janno finishen (onder de 4 dagen đŸ˜±) en niet veel later lig ik heerlijk te slapen.

Fietstijd: 15u14
Afstand: 230km
Gemiddelde: 15.13 km/u
Hoogtemeters: 4137m

Laatste dag

Net voordat ik in slaap val komt er een auto langs gereden. Voor het eerst voel ik een licht ongemak.. Wie rijdt er nou om 12u ‘s nachts door het bos op een verlate bosweg? Tot ik bedenk dat ik ook zo’n gekkie ben.

Om 4u word ik slaapdronken wakker van de wekker, de laatste dag! Nog maar 110km wat mij van de finish scheidt. Terwijl ik de laatste spullen op de fiets bind hoor ik een ree blaffen🩌 (al denk ik op dat moment nog dat het een hond 🐕 is. Welke gek laat om 4u ‘s nachts zijn hond uit?). Ik gooi mijn been over het zadel en fiets weg.

AUW! Ik schiet gelijk weer overeind, mijn billen zijn er echt klaar mee. Niet veel later begint mijn nek ook serieus te klagen en ben ik elke 5 minuten m’n nek aan het draaien en mijn schouder aan het masseren.

Er zijn verrassend veel mensen actief tussen 4u30 en 6u en ik groet ze blij. Ik stop nog 1x voor eten (wat ik natuurlijk niet op krijg) en drinken. Dat blijkt 2 kg extra wat ik omhoog sleur want van de laatste 40 kilometer moeten we 15km klimmen, van 200m naar 900m, naar de top van de Feldberg.

De kilometers gaan niet vanzelf en ik ben dankbaar als ik de top van de Feldberg bereik. Nog maar 25km, ‘all downhill’ zegt Janno die bij de finish wacht.
Gelukkig weet ik wat dat betekent.

Ik geef flink gas want hoewel ik onder de 4 dagen niet meer redt, onder de 4 dagen en 3u moet te doen zijn.

Om 11u25 hoor ik Janno roepen en 1 minuut later rol ik over de ‘finish’.

Photo by Lissa Breugelmans

4 dagen
2 uur
39 minuten.

Het was hels. Het was hemels. Het was geweldig en het was verschrikkelijk. Het was warm en het was heet. Het was afzien en het was genieten.
Maar bovenal, ik heb het volbracht.

Organisatie, alle crew, supporters en trail-angels: bedankt 🙏

Laatste dag
Fietstijd: 6u26
Afstand: 108km
Gemiddelde snelheid: 16.91 km/u
Stijging: 1634m

Totaal
Fietstijd: 62u48m52
Afstand: 992om (aldus garmin, officieel 998km)
Gemiddelde snelheid: 15.80km/u
Stijging: 17433m

6e finisher, 1e vrouw.

Photo by Lissa Breugelmans

Meet the riders: Verena Zimmer

The start list for No. 4 is filling up quickly and the first rider profiles are coming in.

“I grew up in the small town of Ladenburg about an hour south of the Taunus, but I am now lucky to call the Brecon Beacons in beautiful Wales my home, with superb riding right from my doorstep.

This year I am returning to the Taunus, after taking part in No.2, and riding on the Taunus Teaser in 2020.

I enjoy the bivvying side of bikepacking at least as much as the cycling part, I am definitely tortoise rather than hare, and I love enjoying the views and the local food as I ride. You could say that for me, bikepacking is all about the three B’s: bikes, bivvies, and bakeries.

This song expresses really well how I feel about bikepacking – “Running to the Hills” by Dan Owen https://www.youtube.com/watch?v=0FZa1-IqszE

Breaking out of these four walls, where do I begin
I’m breaking out of trying to make it in
I just want the wind and rain, time to waste with you
Let’s get out of here, get the sun clear blue

Baby keep on running, running to the hills
Let’s find our self some quiet, let’s find ourselves some still
Baby keep on running, running to the hills
I don’t wanna think no more, I just want to feel
Baby keep on running, running to the hills

Bericht von Fabian Köhler – Taunus Bikepacking Nr. 3

Tag 1

Nach einem kurzen Anstieg ging es mit Ken und Thomas flach und mit ordentlich Tempo der ersten FÀhre entgegen. Ohne lange Wartezeit ging es auf die andere Rheinseite und mit Erik durch die Weinberge in Richtung Bingen, wo die nÀchste FÀhre wartete.
Nach einem kurzem Verpflegungsstopp hieß es das Niederwalddenkmal zu erklimmen, dieses Jahr bei ertrĂ€glichen 28°C und nicht knapp 40 wie in den letzten beiden Jahren.
Durch den Wald und weitere Weinberge ging es nach Lorch hinab und natĂŒrlich auf der anderen Seite wieder hinauf. Unterwegs Tobias getroffen und mit ihm ĂŒber die letzten Wellen auf der Höhe zur ersehnten HĂŒtte hinter Bogel.

Tag 2

Am Morgen ging es zunĂ€chst zum BĂ€cker nach Bad Ems hinab. Frisch gestĂ€rkt fĂŒhrte der Weg durch kleine TĂ€ler und Dörfer bergauf und bergab ĂŒber Bad Schwalbach und NastĂ€tten wieder an den Rhein zurĂŒck. Dabei galt es unter anderem die 20%-Rampe zur Burg Hohenstein zu bezwingen. Zwischendurch mal ein StĂŒckchen mit Wolfgang und Jan gefahren.
Wieder im Rheingau ging es bei leichtem Nieselregen ein letztes Mal durch die Weinberge, bevor es nach Eltville wieder hoch zur HĂŒtte ging.

Tag 3

Ein weiteres Mal hieß es vom Rhein abwechslungsreich durch den Taunus zur Lahn zu klettern. Mittags am Checkpoint Holger getroffen, die Pause zur kleinen Erholung genutzt und mit ihm recht lange geredet. Frisch versorgt ging es weiter in Richtung Katzenellenbogen und durch ein herrliches Bachtal hinab zur Lahn. Kurz vor Limburg ging es nochmal ordentlich nach Balduinstein hinauf.
Hinter Villmar an der HĂŒtte halt gemacht. Nachts von nem Ă€lteren Herrn mit seinen Hunden und ein paar Bieren Besuch bekommen und mit ihm bis drei Uhr getrunken und geredet.

Tag 4

MĂŒde und etwas spĂ€ter als geplant losgekommen, aber der neblige SprĂŒhregen am Morgen machte munter. Bis Schmitten lief es sehr zĂ€h, danach dann etwas besser und ab Weilburg lief es dann richtig gut, so dass es doch noch fast 200km wurden.

Tag 5

Gut geschlafen ging es frĂŒh wieder aufs Rad in den kalten Morgen. Mit Hausberg und Winterstein wurde es dann aber erstmal ordentlich hart, zumal auch kein ordentliches FrĂŒhstĂŒck in Sicht war. Hinter WeilmĂŒnster neue Motivation in der herrlichen Landschaft gesammelt und ab Usingen auf feinsten Schotterwegen mit knapp 40km/h durch den Wald in Richtung Nidda gebrettert.
Dort dann den Feldberg ĂŒber Saalburg und Sandplacken in Angriff genommen, der nach 190 Tageskilometern, nochmal richtig weh tat. Oben ein Blick auf die Uhr, 4d 11h. Also schnell die warmen Sachen an, noch einen Happen gegessen und mit Vollspeed in die Abfahrt. Am Ende die 4,5 Tage um sechs Minuten verpasst. Im Ziel allerdings toll von Jesko empfangen wurden.
In der Nacht noch Ken in Empfang genommen und am nÀchsten Morgen von Jesko mit Kaffee und Brötchen geweckt worden.

Damit gingen dann fĂŒnf tolle Urlaubstage zu Ende, die trotz einiger HĂ€rten perfekt zum Genießen und Abschalten waren. Großen Dank dafĂŒr Jesko.

Taunus Teaser: Impressions by Sven Brommann

“Gestartet bin ich letzte Woche Freitag ca. 19:00 in Hofheim. Geplant waren ca. 60-80km zu radeln und mir dann einen ersten Übernachtungsplatz zu suchen. Der Abend-Imbiss ist leider ausgefallen, dafĂŒr konnte ich an einer GaststĂ€tte noch eine Flasche Feierabendbier mitnehmen. Übernachtet habe ich kurz hinter Bad Schwalbach nach 60km in einer kleinen HĂŒtte. Am nĂ€chsten Morgen hat’s erstmal 35-40km gedauert, bis ich an einer Tankstelle mein FrĂŒhstĂŒck bekommen habe (500m spĂ€ter kam dann auch ein Rewe). Schnell war dann irgendwann am frĂŒhen Nachmittag auch die Lahn erreicht. Diesen Teil fand ich recht abwechslungsreich, hat einen der Track 2-3x die HĂŒgel zu einer Burg hochgefĂŒhrt, um dann 500 Höhenmeter weiter wieder auf die Lahn zu treffen. Übernachtet habe ich kurz vor Rod an der Weil, diesmal ohne Dach ĂŒberm Kopf. Entweder bin ich im Dunkeln an den SchutzhĂŒtten vorbeigeradelt, oder es gab einfach keine. Leider hat mich um 2:30 der einsetzende Regen zum Aufbruch gezwungen, diesen habe ich dann 3km weiter in Rod an der Weil in einer Bushaltestelle abgewartet. Um 6:00 ging es dann weiter die HĂŒgel hoch (und es kamen wieder SchutzhĂŒtten…). ZurĂŒck nach Hofheim waren es dann noch ca. 70km und um kurz nach 14:00 Uhr war ich wieder am Auto. Auf diesem letzten Abschnitt von Weilburg bis Hofheim zeigt der Taunus Teaser mit ordentlich Höhenmetern und teilweise Steigungen um die 20% nochmal ZĂ€hne, gefĂŒhlt der schwerste Abschnitt. Insgesamt eine gelungene Runde durch den Taunus – fĂŒr’s Wochenende zum Training/Auspowern oder auch fĂŒr Bikepacking Einsteiger als 3-4 Tages Tour. “